Η εφηβεία του σκύλου


Η εφηβεία του σκύλου ξεκινά στην ηλικία των 4,5 με 5 μηνών και περιλαμβάνει αρκετά στάδια ανάπτυξης.

Οι μεταβολές από κουτάβι, σε έφηβο και ενήλικα είναι γρήγορες οι οποίες γίνονται με διαφορά λίγων μόλις ημερών. Αυτό γίνετε λόγο γρήγορης ανάπτυξης του και ενηλικίωσης μόλις σε 2 με 3 έτη (ανάλογα με την ράτσα φυσικά).

Οι νεαροί σκύλοι είναι σαν τους ανθρωπίνους έφηβους τους οποίους τους αρέσει:
Δράση και ταχύτητα.
Βαριούνται εύκολα.
Δεν έχουν αυτοέλεγχο.
Δεν μπορούν να συγκεντρωθούν για πολύ ώρα/ξεχνάνε ευκολότερα. Ενθουσιάζονται σε μεγάλο βαθμό κα είναι ασυγκράτητοι. Προτιμούν να παίζουν παρά οτιδήποτε άλλο.Ξεδίνουν την συσσωρευμένη ενεργεία τους οποία εάν δεν διοχετευτεί σωστά με υπερβολικό γαύγισμα, μασούλημα, ανυπακοή.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μην έχουμε μεγάλες απαιτήσεις και προσδοκίες.
Η μάθηση απαιτεί χρόνο και υπομονή όπως και συνεχή επανάληψη.

Έτσι η διδασκαλία πρέπει να είναι:
Σύντομη και ευχάριστη και με δελεαστικές ανταμοιβές. Η διάρκεια τον μαθημάτων είναι σωστό να διαρκεί μερικά λεπτά αλλά να επαναλαμβάνεται τακτικά στην διάρκεια της ημέρας (από 3 με 5 φορές).
Να περιλαμβάνει βόλτες, άσκηση (σωματική και ψυχική), κοινωνικοποίηση, εκμάθηση εντολών.

Να ανεβάζουμε σταδιακά τα κριτήρια.

Να έχει ποικιλία επιβραβεύσεων για να μην βαρεθεί.
Όταν αποσπάται η προσοχή του να τον επαναφέρουμε στην αρχική θέση εκπαίδευσης η να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα εφόσον κάνουμε ήδη κάποια ώρα μάθημα.
Αποφυγή πολύωρης μάθησης για να μην χάσει το ενδιαφέρον του και έχουμε αντίθετα αποτελέσματα.
Εξάλλου θέλει τρόπο όχι κόπο.
Κοινωνικοποιήστε τον σκύλο σας με ανθρώπους σκυλούς ,ήχους και πηγαίνετε το σε νέα μέρη.
Ένας σκύλος όποιος έχει χάσει τα πρώτα μαθήματα κοινωνικοποίησης πριν την εφηβεία προσαρμόζετε πολύ δυσκολότερα (διαβάστε το άρθρο κοινωνικοποίηση) για αυτό μην χάνετε άλλο πολύτιμο χρόνο. Ξεκινήστε αμέσως!

Πρέπει να γνωρίζετε ότι:

Στην εφηβεία (μεταξύ του 4 με 8 μήνα) συναντάμε την λεγομένη περίοδος φοβίας νέων εμπειριών όποια μπορεί να κρατήσει για αρκετό χρονικό διάστημα. Σε αυτήν ο σκύλος νιώθει φόβο, συναισθηματική αστάθεια και έκπληξη σε κάθε τι καινούργιο το οποίο δεν είχε συναντήσει στο παρελθόν. Για αυτόν τον λόγο η κοινωνικοποίηση σε νεαρή ηλικία από 2 μηνών βοηθά να περάσει το συγκεκριμένο διάστημα σχετικά ανώδυνα έχοντας δημιουργήσει γερές βάσεις.

Στην ηλικία των 10 μηνών περίπου οι ορμόνες είναι στο ποιο ψιλό και ανοδικό σημείο, η εποχή εκείνη ο σκύλος είναι αρκετά ευερέθιστος, αντιδρά υπερβολικά σε κάποιες καταστάσεις, οι φοβίες του γίνονται εντονότερες και ανάγκη για να «ξεδίνει» την περίσσεια ενέργεια του μεγαλύτερη.

Από την ηλικία περίπου τον 6 μηνών ο αρσενικός σκύλος αρχίζει να σηκώνει το ποδαράκι του όταν ουρεί η όταν «μαρκάρει» την περιοχή του. Τότε ξεκινά η πρώτη περίοδος όπου ο αρσενικός σκύλος ανταποκρίνεται στο κάλεσμα της φύσης και σκυλίτσα της περιοχής (όποια μπορεί να βρίσκετε ακόμη και στην ακτίνα του ενός χιλιόμετρου) όποια είναι σε οίστρο να μας βάλει σε «μπελάδες». Οι αρσενικοί σκύλοι έχουν την τάση να ουρούν περισσότερο οπός επίσης και τάσεις φυγής προς την αναζήτησης της, ίσως και να αρνούνται να φάνε και να κλαψουρίζουν συχνά. Οι καυγάδες με αλλά αρσενικά είναι συχνά. Οι σκυλίτσες ουρούν επίσης περισσότερο και αλλάζει η ψυχολογία της όποτε μπορεί να γίνει μελαγχολική η νωθρή.

Στην περίοδο όπου η σκυλίτσα έχει οίστρο ή ο αρσενικός σκύλος παθαίνει οπός το ονομάζω «γαμπρίαση». Σε αυτήν την περίοδο δεν πρέπει να πιέζουμε με μαθήματα και να είμαστε προετοιμασμένοι πως η υπακοή θα είναι μειωμένη.
Πρέπει να θυμάστε πως οι σκύλοι είναι κοινωνικά όντα τα οποία πρέπει να τα μάθουμε σε επικοινωνία, συμπεριφορά και αυτοέλεγχο ειδάλλως η ζωή τους μέσα στην οικογένεια θα είναι τέλειος ανυπόφορη.
Οι σκύλοι μαθαίνουν λίγο λίγο όπως τα παιδιά σε διάφορα στάδια ανάπτυξης της ζωής τους.
Πρέπει να μην τα βάζουμε μαζί τους αλλά να τα μάθουμε πως να ηρεμούν και να τα αφήσουμε να ηρεμούν πριν τα μάθουμε οτιδήποτε. Ο σκύλος οποίος δεν έχει μάθει να κουμαντάρει καταστάσεις και ξαφνικά έρθει αντιμέτωπος με αυτές γίνετε σχεδόν υστερικός, έχει πολύ υψηλό επίπεδο άγχους, δεν έχει αυτοέλεγχο, δαγκώνει, γαυγίζει, αρνείται να κάνει μάθημα υπακοής.

Τι να κάνουμε?εάν ο σκύλος έχει αυτά τα συμπτώματα τότε:

Μην τιμωρείτε ποτέ τον σκύλο σας σωματικά η ψυχολογικά και μην τον εξαναγκάζετε να ανταποκριθεί σε διαφορές καταστάσεις.
Σταματάμε την εκπαίδευση η αλλάζουμε την θέση, μέρος εκπαίδευσης.
Εάν χρησιμοποιείτε έντονο τόνο φωνής χαμηλώστε την ένταση.
Κρατάμε τον οδηγό χαλαρό για

να μην νιώθει πίεση. Το σφιχτό λουρί είναι ο ποιο γρήγορος τρόπος να αυξηθεί κατακόρυφα ο βαθμός επιθετικότητας και στρες.
Εξασκήσετε διαφορές δραστηριότητες (τρικ, σπορ κλπ) για ποικιλία.
Μην πιέζετε τον σκύλο σας να κάνει αυτά που θέλετε.
Να είμαστε ήρεμοι και με αυτοέλεγχο έτσι ώστε να είμαστε το παράδειγμα του.
Επαινέστε τον σκύλο σας όταν είναι ήρεμος και χαλαρώστε τον κάνοντας απολύτως τίποτα.