ΚΟΥΝΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΣΟΥ…


Οι σκύλοι μπορούν προφανώς να εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους. Ιταλοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι η διεύθυνση προς την οποία κουνάνε την ουρά τους εξαρτάται από το πώς νιώθουν.
Εάν ένας σκύλος κουνάει την ουρά του περισσότερο προς τα αριστερά, αυτό σημαίνει ότι θέλει να φύγει όσο πιο μακριά γίνεται. Εάν αντίθετα την κουνάει προς τα δεξιά, τότε το ζώο θέλει να πλησιάσει πιο κοντά. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Τεργέστης υποστηρίζοντας ότι η εκάστοτε κατεύθυνση εξαρτάται από τα συναισθήματα του σκύλου.
Στην ερευνά πήραν μέρος 30 σκύλοι από διαφορετικές ράτσες. Οι ερευνητές έδειχναν στα ζώα, για ένα λεπτό κάθε φορά, το αφεντικό του, έναν ξένο άνθρωπο, μια γάτα ή ένα απειλητικό βελγικό λυκόσκυλο και κατέγραφαν σε βίντεο τις κινήσεις της ουράς.
Όταν ένας σκύλος έβλεπε άνθρωπο ή γάτα, συναρπαστικά θεάματα για ένα σκύλο, τότε η ουρά κουνιόταν προς τα δεξιά όπως ανέφεραν ο Giorgio Vallortigara και οι συνεργάτες του στο επιστημονικό περιοδικό «Current Biology». Από τα ευχάριστα θεάματα, τις πιο έντονες κινήσεις της ουράς προκαλούσαν πάντοτε τα αφεντικά. Ένας άγνωστος άνθρωπος προκαλούσε μια συγκροτημένη αντίδραση, ενώ στη θεά μιας γάτας τα σκυλιά σταματούσαν να κουνάνε την ουρά τους.
Όταν όμως οι σκύλοι αντίκριζαν το απειλητικό λυκόσκυλο η ουρά τους πήγαινε περισσότερο προς τα αριστερά. Αυτή η υποσυνείδητη συμπεριφορά αντικατοπτρίζει τη διχοτόμηση, πιστεύουν, οι ερευνητές. Η προτίμηση προς μια από τις δυο πλευρές του σώματος έχει παρατηρηθεί στο παρελθόν και σε γάτες, ερπετά, πουλιά και αλλά θηλαστικά.
«Μετά από αυτή την ανακάλυψη παρατηρώ κάθε σκύλο πολύ προσεκτικά », ανέφερε ο Vallortigara στο διαδικτυακό πρακτορείο ειδήσεων «Nature News». Σε περιπάτους όμως η νέα αυτή γνώση δε θα βοηθήσει. Οι σκύλοι βρίσκονται σε διαρκή κίνηση, έτσι που είναι αδύνατο στο ανθρώπινο μάτι να διακρίνει την κατεύθυνση του κουνήματος της ουράς. Επομένως είναι σχεδόν αδύνατο να διαπιστωθεί η στιγμιαία διάθεση του τετραπόδου. Ενδεχομένως όμως να χρησιμεύσουν οι γνώσεις αυτές σε άσυλα ζωών, κατά τον Vallortigara και συγκεκριμένα για να εκτιμούν σωστά τις διαθέσεις ξένων ζωών».